21 października 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku Millennium, podtrzymując wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Sześć klauzul stosowanych przez bank Millennium zostało prawomocnie uznanych za niedozwolone. Dwa z zakwestionowanych zapisów dotyczą niejasnych kryteriów obliczania kursu walut stosowanych w przypadku rozliczania kredytów indeksowanych w stosunku do waluty obcej, tzw. spreadów walutowych.

Umowy odsyłały kredytobiorców do kursów ogłaszanych w tabelach walut obcych banku bez dokładnego sprecyzowania, na jakich zasadach bank ustala ogłaszane kursy. Ponadto Sąd podzielił stanowisko Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, że nie precyzując sposobu ustalania kursu walut bank może dowolnie ustalać jego wysokość, niekoniecznie w oparciu o obiektywne kryteria. Takie działanie godzi w dobre obyczaje i rażąco narusza interesy konsumentów. Kolejna z uznanych za zabronione klauzul dotyczy nieprecyzyjnego określenia sytuacji, w której bank może zażądać ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia kredytu i zlecania badania stanu prawnego oraz określenia wartości rynkowej nieruchomości stanowiącej przedmiot zabezpieczenia na koszt konsumenta. UOKiK podkreślił, że w tym przypadku konsument nie jest w stanie określić, kiedy bank może wystąpić z takim żądaniem. W innych niedozwolonych klauzulach bank nieprecyzyjnie określa możliwość zmiany regulaminu świadczenia usług oraz cennika. Zarzuty UOKiK dotyczą tego, że wymieniane przesłanki, np. zmiana poziomu inflacji czy wprowadzenie nowych przepisów prawnych umożliwiają bankowi modyfikację warunków umowy w dowolnie wybranym momencie. Po wpisaniu postanowień do Rejestru klauzul niedozwolonych zabronione będzie ich stosowanie we wzorcach umów przez wszystkie instytucje finansowe.